Złośliwe choroby układu limfatycznego lub chłoniaka: Hodgkina i nie-Hodgkina objawiają się wzrostem liczby węzłów chłonnych

Czym są chłoniaki nieziarnicze?

Chłoniaki nieziarnicze łączą grupę chorób onkologicznych, które różnią się od chłoniaka Hodgkina w strukturze ich komórek. Wiele chłoniaków nieziarniczych można odróżnić na podstawie próbek tkanki limfoidalnej dotkniętej chorobą. Choroba powstaje w węzłach chłonnych i narządach z tkanką limfatyczną. Na przykład w grasicy (gruczoł grasicy), śledzionie, migdałkach, płytkach limfatycznych jelita cienkiego.

Chłoniak chłonny w każdym wieku, ale częściej u osób starszych. Chłoniak nieziarniczy u dzieci najczęściej występuje po 5 roku życia. Zwykle opuszczają miejsce pierwotnego rozwoju i wychwytują inne narządy i tkanki, na przykład centralny układ nerwowy, wątrobę, szpik kostny.

U dzieci i młodzieży nowotwory o wysokim stopniu złośliwości są nazywane „wysoce złośliwymi NHL”, ponieważ powodują nowe poważne choroby w narządach i mogą być śmiertelne. Chłoniak nieziarniczy z niskim stopniem złośliwości i powolnym wzrostem występuje częściej u dorosłych.

Przyczyny chłoniaków nieziarniczych

Przyczyny chłoniaków są obecnie badane przez lekarzy. Wiadomo, że chłoniak nieziarniczy zaczyna się od momentu mutacji (zmiany złośliwej) limfocytów. Jednocześnie zmienia się genetyka komórki, ale jej przyczyna nie jest wyjaśniona. Wiadomo, że nie wszystkie dzieci z takimi zmianami chorują.

Uważa się, że przyczyną rozwoju chłoniaka nieziarniczego u dzieci jest połączenie kilku czynników ryzyka jednocześnie:

  • wrodzona choroba układu odpornościowego (zespół Wiskotta-Aldricha lub Louisa-Barra);
  • nabyte niedobory odporności (np. zakażenie HIV);
  • tłumienie własnej odporności podczas przeszczepiania narządów;
  • choroba wirusowa;
  • promieniowanie;
  • niektóre chemikalia i leki.

Objawy i objawy chłoniaka nieziarniczego

Objawy chłoniaka nieziarniczego o agresywnym przebiegu i wysokiej złośliwości z powodu tempa wzrostu objawiają się wyraźnym guzem lub powiększonymi węzłami chłonnymi. Nie bolą, ale puchną na głowie, szyi i szyi, w pachach lub pachwinie. Możliwe, że choroba zaczyna się w otrzewnej lub klatce piersiowej, gdzie nie można zobaczyć lub poczuć węzłów. Stąd rozprzestrzenia się na narządy nielimfatyczne: wyściółkę mózgu, szpiku kostnego, śledziony lub wątroby.

Objawy chłoniaka nieziarniczego:

  • wysoka gorączka;
  • utrata masy ciała;
  • zwiększona potliwość w nocy;
  • słabość i szybkie zmęczenie;
  • wysoka gorączka;
  • brak apetytu;
  • bolesny stan zdrowia.

Pokazuje objawy chłoniaka Nehodgkina określonego gatunku.

Pacjent może cierpieć z powodu:

  • Ból brzucha, niestrawność (biegunka lub zaparcie), wymioty i utrata apetytu. Objawy pojawiają się, gdy wpływa na LU lub narządy jamy brzusznej (śledziona lub wątroba).
  • Przewlekły kaszel, duszność z uszkodzeniem węzłów chłonnych w jamie mostka, grasicy i / lub płuc, dróg oddechowych.
  • Ból stawów ze zmianami kostnymi.
  • Bóle głowy, zaburzenia widzenia, wymioty na cienkim żołądku, porażenie nerwów czaszkowych z uszkodzeniem OUN.
  • Częste zakażenia przy jednoczesnym zmniejszeniu poziomu zdrowych białych krwinek (z niedokrwistością).
  • Wylewy punktowe skóry (wybroczyny) z powodu małej liczby płytek krwi.

Uwaga! Wzmocnienie objawów chłoniaków nieziarniczych występuje w ciągu dwóch do trzech tygodni lub dłużej. Dla każdego pacjenta wyglądają inaczej. Jeśli zauważy się jeden lub dwa lub trzy objawy, mogą to być choroby zakaźne i niezwiązane z chłoniakiem. Aby wyjaśnić diagnozę, należy skontaktować się ze specjalistami.

Stopień chłoniaka

Zaproponowano klasyfikację chłoniaka limfoblastycznego (klasyfikacja St.Jude).

Zawiera następujące kategorie:

  1. Etap I - z pojedynczą zmianą: pozanodalną lub węzłową jednego regionu anatomicznego. Wyklucza się śródpiersie i jamę brzuszną.
  2. Etap II - z pojedynczą zmianą pozawęzłową i zajęciem regionalnej LU, pierwotne uszkodzenie przewodu pokarmowego (obszar jelita krętego ± krezka LU).
  3. Etap III - z uszkodzeniem struktur węzłowych lub limfoidalnych po obu stronach przepony i pierwotnego śródpiersia (w tym gruczołu grasicy) lub ognisk opłucnej (III-1). Etap III-2, niezależnie od innych ognisk, odnosi się do wszelkich rozległych pierwotnych nieresekcyjnych zmian w obrębie jamy brzusznej, wszystkich pierwotnych nowotworów paraspinalnych lub nadtwardówkowych.
  4. Etap IV - ze wszystkimi pierwotnymi zmianami w centralnym układzie nerwowym i szpiku kostnym.

W przypadku grzybicy grzybów zaproponowano oddzielną klasyfikację.

Zapewnia:

  1. Etap I, wskazujący zmiany tylko w skórze;
  2. II - etap ze wskazaniem zmian skórnych i reaktywnie zwiększonej LU;
  3. Etap III z LU o zwiększonej objętości i zweryfikowanych zmianach;
  4. Etap IV ze zmianami trzewnymi.

Formy chłoniaków nieziarniczych

Postać NHL zależy od rodzaju komórek nowotworowych pod mikroskopem oraz od cech genetycznych cząsteczek.

Międzynarodowa klasyfikacja WHO wyróżnia trzy duże grupy NHL:

  1. Limfoblastyczna limfoblastyczna komórka B i komórka T (T-LBL, pB-LBL), rosnące z niedojrzałych komórek prekursorowych limfocytów B i limfocytów T (limfoblastów). Grupa wynosi 30-35%.
  2. Dojrzałe komórki B NHL i dojrzałe komórki B-formy-ALL (B-ALL), rosnące z dojrzałych limfocytów B. Te NHL należą do najczęstszych form onkologii - prawie 50%.
  3. Duże chłoniaki anaplastyczne (ALCL), stanowiące 10-15% wszystkich NHL.

Każda główna forma NHL ma podgatunki, ale rzadziej również inne formy NHL.

Klasyfikacja chłoniaków nieziarniczych (WHO, 2008)

Klasyfikacja chłoniaków nieziarniczych obejmuje:

Chłoniaki z komórek B:

  • Chłoniaki prekursorowe komórek B;
  • Chłoniak limfoblastyczny / białaczka;
  • Chłoniaki z dojrzałych komórek B;
  • Przewlekła białaczka limfocytowa / chłoniak limfocytowy drobnokomórkowy;
  • Białaczka limfatyczna limfocytów B;
  • Chłoniak z komórek strefy brzeżnej śledziony;
  • Białaczka włochatokomórkowa;
  • Chłoniak Lymphoplasma / makroglobulinemia Waldenstroma;
  • Choroby ciężkiego łańcucha;
  • Szpiczak komórek plazmatycznych;
  • Samotna plazmacytoma kości;
  • Plazmocytoma zewnątrzkostna;
  • Chłoniak pozawęzłowy z komórek strefy brzeżnej tkanek limfoidalnych związanych z błonami śluzowymi (chłoniak MALT);
  • Chłoniak węzłowy z komórek strefy brzeżnej;
  • Grudkowy chłoniak nieziarniczy;
  • Pierwotny skórny chłoniak środkowo-grudkowy;
  • Chłoniak z komórek strefy płaszcza;
  • Rozlany chłoniak wielkokomórkowy nie-Hodgkina B, niespecyficzny;
  • Chłoniak nieziarniczy B-dużej komórki z dużą liczbą komórek T / histiocytów;
  • Ziarniniakowatość limfatoidalna;
  • Chłoniak nieziarniczy jest rozlanym chłoniakiem z dużych komórek B związanym z przewlekłym zapaleniem;
  • Pierwotny chłoniak skórny z dużych komórek B;
  • Wewnątrznaczyniowy chłoniak B-komórkowy
  • ALK-dodatni chłoniak z dużych komórek B;
  • Chłoniak plazmablastyczny
  • Chłoniak z dużych limfocytów B pochodzący z wieloogniskowej choroby Castlemana związanej z HHV8
  • EBV dodatni chłoniak z dużych limfocytów B
  • Pierwotny chłoniak śródpiersia (grasica) B-makrokomórkowy;
  • Pierwotny chłoniak wysiękowy
  • Chłoniak Burkitta;
  • Chłoniak z komórek B z pośrednią morfologią między rozlanym chłoniakiem z komórek B i klasycznym chłoniakiem;
  • Chłoniak B-komórkowy Hodgkina z pośrednim morfologią między chłoniakiem Burkitta i chłoniakiem z rozlanych komórek B.

Chłoniaki komórek T i komórek NK:

  • Chłoniaki prekursorowe komórek T;
  • Chłoniak limfoblastyczny / białaczka;
  • Chłoniaki z dojrzałych komórek T i NK;
  • Chłoniak Ospopodzhnaya;
  • Dorośli chłoniaki z komórek T nieziarniczych;
  • Zewnętrzny chłoniak NK / T-komórkowy, rodzaj nosa;
  • Chłoniak Hodgkina z komórek T związany z enteropatią;
  • Chłoniak T-komórkowy z wątroby i śledziony;
  • Podskórny chłoniak z komórek T przypominający panikę;
  • Grzybica grzybicza / zespół Sesari;
  • Pierwotny skórny anaplastyczny chłoniak z dużych komórek;
  • Pierwotny skórny chłoniak z komórek T gamma-delta;
  • Pierwotny chłoniak CD4 dodatni, mały i średni chłoniak T-komórkowy;
  • Pierwotny skórny agresywny epidermotropowy CD8 dodatni cytotoksyczny chłoniak T-komórkowy;
  • Chłoniak z obwodowych komórek T, niespecyficzny;
  • Angioimmunoblastyczny chłoniak T-komórkowy;
  • Anaplastyczny chłoniak ALK-dodatni z dużą komórką;
  • ALK-ujemny chłoniak anaplastyczny z dużych komórek.

Diagnoza i leczenie choroby

Diagnozę chłoniaka przeprowadza się w klinikach specjalizujących się w chorobach onkologicznych i chorobach krwi. Aby określić rodzaj chłoniaka nieziarniczego, konieczne jest wykonanie wielu badań, w tym badań krwi, USG, RTG i wycinków z najwcześniejszych węzłów chłonnych. Jest całkowicie usuwany. Podczas wyjmowania nie można go uszkodzić mechanicznie. Nie zaleca się usuwania LU w pachwinie podczas badania metodą histologiczną, jeśli w proces zaangażowane są inne grupy LU.

Badanie tkanki guza

Jeśli podejrzewa się to na podstawie wstępnych analiz chłoniaka nieziarniczego, diagnoza i leczenie w przyszłości będą zależeć od wyników kompleksowej dodatkowej diagnozy:

  • Operacyjnie pobrać dotkniętą tkanką narządów lub usunąć LU.
  • Z nagromadzeniem płynu we wnękach, na przykład w jamie brzusznej - zbadaj płyn. Jest pobierany przez przebicie.
  • Wykonuje się nakłucie szpiku kostnego w celu zbadania szpiku kostnego.

Zgodnie z wynikami analiz cytologicznych, immunologicznych i genetycznych, immunofenotypowanie jest potwierdzone lub nie zostało potwierdzone przez patologię, jego kształt jest określony. Immunofenotypowanie przeprowadza się za pomocą cytometrii przepływowej lub metod immunohistochemicznych.

Jeśli złożona diagnoza chłoniaka potwierdzi NHL, eksperci określą jego częstość występowania w całym ciele, aby zmapować schemat leczenia. W tym celu bada się USG i RTG, MRI i CT. Dodatkowe informacje uzyskuje się na PET - pozytronowej tomografii emisyjnej. Obecność komórek nowotworowych w ośrodkowym układzie nerwowym jest rozpoznawana przez próbkę płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) za pomocą nakłucia lędźwiowego. W tym samym celu wykonuje się nakłucie szpiku kostnego u dzieci.

Badania przed leczeniem

Dzieci i dorośli są badani pod kątem czynności serca za pomocą elektrokardiogramu EKG i echokardiogramu echokardiograficznego. Dowiedz się, czy NHL wpłynął na funkcjonowanie jakiegokolwiek narządu, metabolizm, czy są obecne infekcje.

Wstępne wyniki testu są bardzo ważne w przypadku jakichkolwiek zmian w leczeniu NHL. Leczenie chłoniaka nie jest kompletne bez transfuzji krwi. Dlatego natychmiast ustaw grupę krwi pacjenta.

Mapowanie leczenia

Po potwierdzeniu diagnozy przez lekarzy dla każdego pacjenta przygotowywany jest indywidualny plan leczenia, uwzględniający pewne czynniki prognostyczne i ryzyka wpływające na rokowanie pacjenta.

Ważne czynniki prognostyczne i kryteria wpływające na przebieg leczenia, należy rozważyć:

  • specyficzna postać NHL, w zależności od protokołu leczenia;
  • skala rozprzestrzeniania się choroby w całym ciele, stadium. Od tego zależy intensywność leczenia i czas trwania.

Leczenie chirurgiczne chłoniaka nieziarniczego

Operacje NHL wykonywane są rzadko, tylko w przypadku usunięcia części guza i w celu pobrania próbek tkanek w celu wyjaśnienia diagnozy. Jeśli występuje izolowana zmiana narządu, na przykład żołądka lub wątroby, wówczas stosuje się interwencję chirurgiczną. Częściej jednak preferowane jest promieniowanie.

Leczenie chłoniaków nieziarniczych przez grupy ryzyka

W chłoniakach nieziarniczych leczenie jest złożone.

Aby opracować podstawowe zasady leczenia chłoniaków nieziarniczych, każda indywidualna sytuacja kliniczna jest wielokrotnie oceniana i dodawane jest doświadczenie zdobyte w leczeniu leniwego i agresywnego NHL. Stało się to podstawą metod leczenia. Leczenie chłoniaka powinno uwzględniać zatrucie ciała (A lub B) pozawęzłowymi zmianami chorobowymi (E) i zmiany w śledzionie (S), objętość ognisk guza. Ważne różnice w prognozowaniu wyników agresywnej chemioterapii i radioterapii (RT) w stadium III i IV w porównaniu z obserwowanymi wynikami w chłoniaku Hodgkina.

Aby przepisać leczenie, guzy w stadium III zaczęły być dzielone na:

  • III - 1 - biorąc pod uwagę zmiany chorobowe po obu stronach przepony, ograniczone przez zaangażowanie śledziony, hilara, trzewnej i wrota LU;
  • III - 2 - biorąc pod uwagę LU paraortal, jelita krętego lub krezkowego.

Czy chłoniak jest leczony? Wiadomo, że u pacjentów w wieku powyżej 60 lat pierwszy etap choroby proliferacyjnej jest stosunkowo dobry, a czwarty etap ma wysoki poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH) we krwi i złe rokowanie na przeżycie. Aby wybrać zasadę i zwiększyć agresywność leczenia, zaczęli rozważać największą objętość mas guza: zmiany obwodowe, węzłowe - o średnicy 10 cm lub większej, a stosunek średnicy powiększonej LU śródpiersia do wymiarów poprzecznych klatki piersiowej wynosi ponad 0,33. W szczególnych przypadkach, niekorzystny znak prognostyczny wpływający na wybór terapii jest uważany za zmiany guzowe największy rozmiar guza - 5 cm średnicy.

Na zasadę wyboru leczenia wpływa 5 dodatkowych niekorzystnych czynników ryzyka, które zostały połączone przez międzynarodowy wskaźnik prognostyczny - międzynarodowy wskaźnik prognostyczny (IPI):

  • wiek 60 lat lub więcej;
  • podwyższony poziom LDH we krwi (2 razy wyższy niż normalnie);
  • status ogólny> 1 (2–4) w skali ECOG;
  • etapy III i IV;
  • liczba zmian pozawęzłowych> 1.

Według kategorii ryzyka ustalono 4 grupy, zgodnie z którymi uwzględniają również, gdzie kierować leczenie raka węzłów chłonnych, aby wpłynąć na wskaźnik odpowiedzi i całkowite 5-letnie przeżycie bez nawrotu:

  1. Grupa 1 - niski poziom (obecność znaku 0-1);
  2. Grupa 2 - niski poziom średniozaawansowany (obecność 2 znaków);
  3. Grupa 3 - wysoki poziom średniozaawansowany (obecność 3 znaków);
  4. Grupa 4 - wysoki poziom (obecność 4-5 znaków).

W przypadku pacjentów w wieku poniżej 60 lat z obecnością agresywnego NHL stosuje się inny model MPI, a pozostałe 4 kategorie ryzyka identyfikuje się za pomocą 3 niekorzystnych czynników:

  • etapy III i IV;
  • podwyższone stężenie LDH w surowicy;
  • ogólny status w skali ECOG> 1 (2–4).
  1. 1 kategoria - niskie ryzyko przy braku czynników (0);
  2. 2 kategoria - niskie ryzyko pośrednie z jednym czynnikiem ryzyka;
  3. Kategoria 3 - wysokie ryzyko pośrednie z dwoma czynnikami;
  4. Kategoria 4 - wysokie ryzyko z trzema czynnikami.

Wskaźnik przeżycia powyżej 5 lat zgodnie z kategoriami wyniesie - 83%, 69%, 46% i 32%.

Naukowcy onkolodzy, wyjaśniając, czym jest chłoniak i jak się go leczy, uważają, że wskaźniki ryzyka dla IIP wpływają na wybór leczenia nie tylko dla agresywnego NHL w ogóle, ale także dla każdej postaci NHL iw każdej sytuacji klinicznej.

Oryginalny algorytm leczenia leniwego NHL stwierdza się w tym, że jest on przeznaczony dla chłoniaków z komórek B. Częściej dla guzów pęcherzykowych I i II. Ale w 20-30% przypadków są one przekształcane w rozproszone duże komórki B. A to wymaga innego leczenia, odpowiadającego podstawowemu leczeniu agresywnych form, które obejmują pęcherzykowy NHL klasy III.

Głównym leczeniem chłoniaków nieziarniczych jest chemioterapia z zastosowaniem kombinacji leków cytotoksycznych. Leczenie odbywa się częściej w krótkich kursach, odstępy między nimi trwają 2-3 tygodnie. W celu określenia wrażliwości guza na każdy konkretny rodzaj chemioterapii, jest to dokładnie 2 cykle leczenia, nie mniej. Jeśli nie ma żadnego efektu, leczenie chłoniaka przeprowadza się za pomocą innego schematu chemioterapii.

Zmieniają schemat chemioterapii, jeśli po znacznym zmniejszeniu wielkości LU zwiększają się one w odstępach między cyklami. Wskazuje to na odporność guza na kombinację stosowanych cytostatyków.

Jeśli długo oczekiwany efekt standardowego schematu chemioterapii nie występuje, chemioterapia w przypadku chłoniaka jest przeprowadzana za pomocą wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepiane są macierzyste komórki krwiotwórcze. W chemii wysokodawkowej przepisywane są wysokie dawki cytostatyków, które zabijają nawet najbardziej oporne i oporne komórki chłoniaka. W tym przypadku zabieg ten może zniszczyć krew w szpiku kostnym. Dlatego komórki macierzyste są przenoszone do układu krwiotwórczego w celu przywrócenia uszkodzonego szpiku kostnego, tj. przeprowadza się przeszczep alogenicznych komórek macierzystych.

Ważne, aby wiedzieć! W przypadku przeszczepu allogenicznego komórki macierzyste lub szpik kostny pobierane są od innej osoby (od zgodnego dawcy). Jest mniej toksyczny i jest przeprowadzany częściej. W transplantacji autologicznej, przed chemią wysokodawkową, komórki macierzyste są pobierane od samego pacjenta.

Cytostatyki podaje się metodą transfuzji (infuzji) lub wykonuje się iniekcje dożylne. W wyniku chemioterapii ogólnoustrojowej lek jest rozprowadzany po całym ciele przez naczynia i prowadzi do walki z komórkami chłoniaka. Jeśli podejrzewa się uszkodzenie OUN lub wskazują na to wyniki testu, oprócz chemii ogólnoustrojowej lek wstrzykuje się bezpośrednio do płynu mózgowego, tj. chemia dokanałowa.

Płyn mózgowy znajduje się w przestrzeni wokół rdzenia kręgowego i mózgu. Bariera krew-mózg, która chroni mózg, nie pozwala na przenikanie środków cytostatycznych do tkanki mózgowej przez naczynia krwionośne. Dlatego chemia doodbytnicza jest ważna dla pacjentów.

Ponadto stosuje się radioterapię w celu zwiększenia skuteczności leczenia. NHL jest chorobą ogólnoustrojową, która może wpływać na całe ciało. Dlatego niemożliwe jest wyleczenie pojedynczą interwencją chirurgiczną. Operacja jest używana tylko do celów diagnostycznych. Jeśli zostanie znaleziony mały guz, jest on natychmiast usuwany i przepisywany jest mniej intensywny kurs chemii. Całkowicie odmówić cytostatyków tylko w obecności komórek nowotworowych na skórze.

Leczenie biologiczne

Leki biologiczne: surowica, szczepionki, białka zastępują naturalne substancje wytwarzane przez organizm. Leki białkowe, które stymulują produkcję i wzrost komórek macierzystych krwi, obejmują na przykład Filstrastream. Są one używane po chemii w celu przywrócenia tworzenia krwi i zmniejszenia ryzyka rozwoju zakażeń.

Cytokiny interferonu-alfa leczą chłoniaki T-komórkowe skóry i białaczkę włochatokomórkową. Specjalne białe krwinki - przeciwciała monoklonalne wiążą się z antygenami, które znajdują się na powierzchni komórki nowotworowej. Z tego powodu komórka umiera. Przeciwciała terapeutyczne wiążą się z obydwoma antygenami rozpuszczonymi we krwi i nie są związane z komórkami.

Te antygeny promują wzrost guza. Następnie użyto w leczeniu rytuksymabu - przeciwciała monoklonalnego. Leczenie biologiczne zwiększa efekt standardowej chemii i przedłuża remisję. Terapia monoklonalna określana jest jako terapia immunologiczna. Jego różne gatunki aktywują układ odpornościowy tak bardzo, że zaczynają niszczyć komórki rakowe.

Szczepionki przeciwnowotworowe mogą wywołać aktywną odpowiedź immunologiczną przeciwko białkom specyficznym dla komórek nowotworowych. Aktywne badanie nowego typu immunoterapii z komórkami T SS z ładunkiem chimerycznych receptorów antygenowych, które będą działać przeciwko danemu celowi.

Radioimmunoterapia działa z monoklonalnymi przeciwciałami terapeutycznymi, które są związane z substancją radioaktywną (radioizotopem). Gdy przeciwciała monoklonalne wiążą się z komórkami nowotworowymi, umierają pod wpływem radioizotopu.

Film informacyjny

Odżywianie dla chłoniaków nieziarniczych

Odżywianie chłoniaka nehodzhkina powinno być następujące:

  • odpowiednie pod względem zużycia energii, aby wyeliminować nagromadzenie masy;
  • najbardziej zróżnicowane: z warzywami i owocami, mięsem zwierząt, drobiu, ryb i produktów z niego otrzymywanych, z owocami morza i ziołami.
  • przy minimalnym użyciu marynat i produktów fermentowanych, soli stołowej (morskiej lub stołowej), wędlin.

Jedzenie powinno być smaczne, częste i małe dawki. Do każdego pacjenta należy podejść indywidualnie, aby nie wykluczyć hipernatremii (nadmiaru soli sodowych). To zatrzymuje płyn w organizmie i tworzy obrzęk. W tym samym czasie należy wykluczyć sól i wędzone mięso, aby nie zwiększyć soli K we krwi.Jeśli pacjent nie może jeść świeżej żywności, jego apetyt pogarsza się, wtedy można dodać minimalną ilość kawioru, oliwek i innych pikli do menu, ale w połączeniu z lekami, które usuwają sodu Należy pamiętać, że po chemii z biegunką i wymiotami, sole sodu, przeciwnie, są bardzo niezbędne dla organizmu.

Leczenie ludowe

Leczenie środków ludowych chłoniaków nieziarniczych obejmuje: nalewki, nalewki i wywary z grzybów i ziół. Skuteczne są wyciągi z piołunu, durisznika, cykuty, akonitu jungar, czarnej tułowia.

Grzyby mają terapeutyczne właściwości przeciwnowotworowe: brzoza chaga, reishi, cordyceps, meytake i shiitake, brazylijski agaric. Zapobiegają przerzutom, normalizują hormony, zmniejszają skutki uboczne chemioterapii: wypadanie włosów, ból i nudności.

Aby usunąć toksyny nowotworowe, posiekany chaga (grzyb brzozowy) jest mieszany z siekanym korzeniem góralskim węża (3 łyżki) i zalewany wódką (silny bimber) - 0,5 l. Pozwól jej parzyć przez 3 tygodnie w ciemności i przyjmuj 30-40 kropli 3-6 razy dziennie.

Substancja czynna Leytinan, aminokwasy i polisacharydy grzyba Reishi w połączeniu z substancjami grzyba Shiitake aktywuje specyficzną odporność i przywraca formułę krwi.

Smołę brzozową (100 g) należy przemyć 9 razy wodą, a następnie natrzeć proszkiem amoniaku (10 g) i mąką kalcynowaną na patelni. Z ciasta uformować kulki o średnicy 0,5 cm. Możesz przechowywać w pudełku kartonowym, wstępnie posypać je mąką. Pierwsze trzy dni zabierają 1 piłkę 4 razy 60 minut przed posiłkami. Zmyć ziołowym wywarem - 100 ml.

Rosół: mieszamy rozdrobnioną trawę farmacji farmaceutycznej z babką (liście), nagietkiem (kwiaty) - wszystko na 50 gramach. Gotować (10 min) w 600 ml wody 3 łyżki. l kolekcja. Daj trochę chłodu, a następnie pij z cytryną i miodem.

Rokowanie przeżycia dla chłoniaka nieziarniczego

Wielu pacjentów, ich krewnych interesuje pytanie, ilu pacjentów żyje z tym lub tym rodzajem chłoniaka nieziarniczego? Rokowanie zależy od podgatunku choroby, stadium i stopnia jej rozprzestrzenienia się w organizmie. Klasyfikacja tej choroby ma 50 nazw chłoniaków.

Według badań w tabeli przedstawiono przewidywaną długość życia chłoniaków nieziarniczych po leczeniu przez 5 lat.

http://onkolog-24.ru/nexodzhkinskie-limfomy.html

Przyczyny, leczenie i rokowanie przeżycia w rozlanym chłoniaku nieziarniczym

Rozlany chłoniak nieziarniczy jest uważany za najczęstszy rodzaj chłoniaka. Powstaje w wyniku wytwarzania nieprawidłowych limfocytów przez organizm, które później przechodzą do komórek chłoniaka.

Cechy i przyczyny rozlanego chłoniaka

Guz może rozwijać się powoli. W tym przypadku mówią o łagodnej postaci choroby i przewidują korzystne wyniki dla pacjenta. Przy agresywnym typie tempo postępu wzrasta. Bardzo agresywna forma charakteryzuje się bardzo szybkim rozwojem.

Ryzyko wystąpienia chłoniaka rozlanego to osoby:

  • po przeszczepieniu narządu lub szpiku kostnego (w tym przypadku nowotwór pojawia się czasem po zabiegu);
  • z chorobami autoimmunologicznymi (zwykle przepisywane są leki immunosupresyjne, które tłumią mechanizmy obronne organizmu, co powoduje występowanie chłoniaka);
  • praca w branżach o niebezpiecznych warunkach pracy, narażonych na substancje rakotwórcze, chemikalia, a także drewno, metal, odpady przemiałowe;
  • stale kontaktują się z rozpuszczalnikami, chlorofenolami, pestycydami i innymi agresywnymi substancjami;
  • w którym którykolwiek z bliskich krewnych cierpiał na rozlany chłoniak nieziarniczy;
  • cierpiących na wirusowe zapalenie wątroby typu C, AIDS, niewystarczający poziom odporności, narażony na szkodliwe promieniowanie.

Objawy rozlanego chłoniaka nieziarniczego

We wczesnych stadiach choroby postępuje bez wyraźnego obrazu klinicznego. Jego główną manifestacją jest wzrost tkanki limfoidalnej, która zaczyna się w górnej połowie ciała, stopniowo opadając. Węzły chłonne są bezbolesne, więc osoba nie może skonsultować się z lekarzem.

Wraz z rozwojem patologii powstają:

  • gorączka;
  • słabość całego ciała;
  • senność;
  • pocenie się w nocy;
  • problemy z przewodem pokarmowym;
  • zaburzenia widzenia;
  • ból stawów i całego ciała;
  • utrata wagi bez wyraźnego powodu;
  • bóle głowy;
  • czasami - kaszel, duszność, trudności w połykaniu, wysypka, świąd.

Etapy patologii

Rozwój choroby przedstawiono w tabeli:

Rozlany chłoniak z komórek B o dużej liczbie komórek

Jeden typ chłoniaka nieziarniczego jest rozproszony w komórkowym chłoniaku wielkokomórkowym. Najczęściej rozwija się u osób w wieku od 25 do 40 lat (głównie u kobiet) i towarzyszą mu następujące objawy:

  • kaszel;
  • duszność;
  • trudności z połykaniem;
  • obrzęk twarzy i szyi;
  • zawroty głowy;
  • obrzęk węzłów chłonnych.

Rozproszonemu wewnątrznaczyniowemu chłoniakowi z dużych komórek B towarzyszą następujące objawy:

  • drętwienie rąk i nóg;
  • słabość całego ciała;
  • ciężkie bóle głowy;
  • problemy ze wzrokiem;
  • brak równowagi;
  • poważna utrata wagi;
  • zapalenie i bolesność skóry.

Diagnoza choroby

Najpierw pacjent jest badany i zbierane są skargi. Oceniane są zmiany w skórze, kończynach, całym ciele. Następnie wykonywana jest pełna morfologia krwi. W przypadku rozwoju patologii obserwuje się niedokrwistość i małopłytkowość. Badany i biochemiczny skład krwi. Zwiększone stężenia ALT i AST czasami wskazują na rozwój niewydolności wątroby.

Wykonuje się biopsję w celu wykrycia komórek nowotworowych (tkanka jest pobierana z nowotworu i obszarów przyległych).

CT, RTG i ART mogą ujawnić dokładną lokalizację ognisk patologicznych, ich średnicę i określić stadium patologii.

Metody terapii

Rozlany chłoniak nieziarniczy obejmuje kompleksowe podejście do leczenia. Lekarze zazwyczaj przepisują kurs chemioterapii i chemioterapii. Pierwszy jest często łączony z zastosowaniem leków hormonalnych lub radioterapii. Wielu pacjentów może osiągnąć długoterminową remisję.

Leki do leczenia rozlanego chłoniaka komórkowego to:

  1. Bendamustyna ma cytostatyczne działanie przeciwnowotworowe, jest wstrzykiwana dożylnie. Nie jest stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, niedokrwistość, niedostatek, choroby zakaźne, wyczerpanie, zaburzenia serca, naczyń krwionośnych i wątroby. Zakazane podczas ciąży.
  2. Winblastyna. Oparty jest na składnikach ziołowych. Lek spowalnia namnażanie komórek nowotworowych na etapie metafazy. Nie stosuje się go w przypadku nadwrażliwości na jego składniki w czasie ciąży, laktacji, chorób zakaźnych i patologii szpiku kostnego.
  3. Rytuksymab jest popularnym lekiem na zwalczanie chorób. Może być stosowany u pacjentów z cukrzycą i zapaleniem stawów. Przeciwwskazaniami do stosowania są: ciąża, karmienie piersią, choroby zakaźne, brak odporności, problemy z sercem, wiek dzieci.
  4. Epratuzumab Skład leku to przeciwciało monoklonalne, które zmniejsza długość życia komórki nowotworowej. Nie jest stosowany w chorobach zakaźnych, podczas szczepienia żywą szczepionką, za naruszenia w pracy serca i naczyń krwionośnych.

Z reguły immunomodulatory są przepisywane razem z lekami przeciwnowotworowymi:

  1. Interferon o działaniu przeciwwirusowym. Zmienia właściwości błon komórkowych, zwiększając ich odporność na czynniki wirusowe. Przeciwwskazaniami do stosowania są: zapalenie wątroby, poród, zawały w przeszłości, problemy z wątrobą i nerkami, nadwrażliwość na lek.
  2. Amixin. Ma szeroki zakres zastosowań. Dość silny lek, który nie jest stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące.

Biologiczne leczenie chłoniaka rozlanego

Ten rodzaj terapii obejmuje stosowanie szczepionek i surowic, w wyniku czego układ odpornościowy zaczyna reagować na obce białka. Leki pochodzenia białkowego są stosowane po chemioterapii. Pomaga to zmniejszyć prawdopodobieństwo chorób zakaźnych i przywrócić tworzenie krwi.

Leczenie objawowe

Poniżej wymieniono inne formy leczenia chłoniaka rozlanego:

  1. Interwencja chirurgiczna, która jest wykonywana nie w odniesieniu do guza, ale gdy pojawiają się problemy z innymi częściami (organami) ciała.
  2. Stosowanie leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i przeciwwymiotnych, a także leków hormonalnych i psychotropowych.
  3. Terapia radiacyjna ukierunkowana na obszary przerzutów do kości i mająca na celu odrętwienie i złagodzenie stanu zapalnego.

Interwencja chirurgiczna, przeszczep szpiku kostnego i komórek macierzystych

W rozlanym chłoniaku nieziarniczym operacja jest rzadko stosowana. Priorytetem jest promieniowanie i chemioterapia. Niemożliwe jest pozbycie się problemu, tylko poprzez usunięcie dotkniętego węzłem chłonnym. Aby wyeliminować skutki choroby i zapobiec rozwojowi powikłań, wymagane są przeszczepy szpiku kostnego i komórek macierzystych.

Pacjenci, u których wykonano zabieg chirurgiczny, zwykle mają niższą jakość życia w porównaniu z pacjentami leczonymi wyłącznie radioterapią i chemioterapią. Jednak operacja jest czasem obowiązkowa, na przykład w chłoniaku jelitowym.

Odżywianie i dieta dla choroby

Podczas zmagań z patologią ciało jest pod dużym obciążeniem. Ważne jest, aby wybrać odpowiednie odżywianie dla pacjenta. Jedzenie należy przyjmować w małych porcjach. Powinien zawierać wszystkie korzystne substancje. Ze względu na zmniejszenie apetytu może być konieczne dodanie smacznych potraw do diety.

Aby zapobiec obrzękom i innym problemom, należy wykluczyć:

  • marynowane, marynowane potrawy;
  • tłuste, smażone i ciężkie potrawy.

Jeśli z powodu braku soli w diecie, zmniejsza się apetyt pacjenta, można urozmaicić menu kawiorem, oliwkami, ale tylko w ograniczonych ilościach iz użyciem leków, które usuwają sód. Ograniczenie soli nie ma zastosowania, gdy pacjent cierpi na wymioty i biegunkę.

Prognoza

Rokowanie w pierwszym stadium rozlanego chłoniaka nieziarniczego jest względnie korzystne, w ostatnim - słabe. Istnieje 5 czynników pogarszających rokowanie:

  • wiek powyżej 60 lat;
  • zwiększona ilość LDH we krwi (co najmniej 2 razy);
  • status ogólny więcej niż 1 na skali ECOG;
  • 3 i 4 etapy patologii;
  • liczba zmian pozawęzłowych większa niż 1.
http://prolimfouzly.ru/polezno-znat/diffuznaya.html

Chłoniak nieziarniczy: prognoza życia

Procesy nowotworów złośliwych typu limfoproliferacyjnego lub chłoniaków nieziarniczych mogą rozwijać się na różne sposoby i reagować na leki w nieprzewidywalny sposób. Ten typ nowotworu charakteryzuje się szybkim rozwojem, a rokowanie dla pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym nie jest jasne.

Złośliwe typy zmian nowotworowych limfatycznych tworzą się w tkankach limfoidalnych. Głównym objawem określającym chłoniaka nieziarniczego jest brak odpowiedzi na techniki leczenia chłoniaka Hodgkina. Odrębnym czynnikiem charakterystycznym jest kiełkowanie w narządach, które nie są częścią układu limfatycznego. W procesie rozwoju patologii prognozowanie jest niemożliwe.

Rokowanie chłoniaka nieziarniczego u pacjenta zależy od kombinacji czynników:

  • wynik badania histologicznego;
  • obecny etap rozwoju nowotworu;
  • zgodność technik terapeutycznych.

Sam nowotwór ma właściwości morfologiczne, objawy kliniczne i rokowanie rozwoju, które różnią się od innych nowotworów złośliwych. Ponieważ chłoniak nieziarniczy został nazwany od 1982 r., Zgodnie z przyjętą klasyfikacją, ten typ nowotworu dzieli się na trzy duże grupy w zależności od stopnia agresywności rozwojowej.

Porównawcza częstość występowania NHL jest wysoka - w odniesieniu do wszystkich rodzajów chłoniaków w 88% przypadków rozwija się nie-Hodgkin. A jeśli spojrzeć na statystyki ogólnie, występowanie chłoniaków w porównaniu z całkowitą liczbą nowotworów złośliwych wynosi około 4%, z czego 12% to Hodgkins.

Przyczyny rozwoju

Powstawanie guza limfatycznego tego typu pochodzi z komórek T, w przeciwieństwie do innych. Specjaliści nie mają bezpośrednich przyczyn rozwoju niedokrwistego mięsaka limfatycznego, ale wskazane są pewne czynniki prowokujące:

  • promieniowanie i chemioterapia;
  • przeszczepianie narządów;
  • narażenie na substancje rakotwórcze;
  • autoimmunologiczne zapalenie tarczycy;
  • ciężkie zmiany wirusowe.

Stopniowo ich rozwój wywołuje niepowodzenie systemowe i początek wzrostu nowotworu nowotworowego. W pierwszym okresie proces może przebiegać całkowicie bez żadnych przejawów. Wraz z dalszym postępem powstawania guza możliwe są jedno lub inne objawy objawowe, których wystąpienie jest oczywistym powodem do kontaktu ze specjalistami medycznymi.

Objawy

Głównym objawem rozwijającego się nowotworu limfatycznego jest wzrost węzłów chłonnych z ich zwiększonym bólem. Przeważnie takie objawy stają się zauważalne w pachwinie, szyi i okolicy pachowej. Jako wtórne objawy emitują:

  • znaczna utrata wagi;
  • zwiększone pocenie się podczas snu;
  • chroniczne zmęczenie;
  • swędzenie skóry całego ciała;
  • gorączkowe warunki;
  • objawy niedokrwistości.

Niektóre typy chłoniaków nieziarniczych wyodrębniły objawy.

Limfoblastyczny

Chłoniak limfoblastyczny charakteryzuje się rozwojem zmian chorobowych w jamie brzusznej. Patologia postępuje w przebraniu, wszystkie objawy są usuwane, dzięki czemu wykrywanie zachodzi w późniejszych etapach i niemożliwe jest osiągnięcie pełnego wyleczenia. Aktywne przerzuty chłoniaka limfoblastycznego dotyczą pobliskich narządów:

W końcowej fazie choroby dochodzi do paraliżu nerwowo-systemowego, który prowadzi do dodatkowych uszkodzeń ciała. Jedyną metodą leczenia jest zahamowanie rozwoju nowotworu i wprowadzenie nowotworu do trwałej regresji.

Limfocytowy

Nowotwory limfocytowe składają się z w pełni dojrzałych komórek typu B. Może charakteryzować się zlokalizowanym lub uogólnionym obrzękiem węzłów chłonnych i bezbolesnością. Najczęściej występuje u starszych pacjentów i może wpływać na takie narządy:

  • GIT;
  • śledziona;
  • wątroba;
  • płuca;
  • struktury kostne.

Najczęściej diagnoza występuje na 4 etapach rozwoju guza z uszkodzeniem struktur szpiku kostnego i tkanek.

Chłoniak jelitowy

Chłoniak Nykhodjkina przewodu pokarmowego jest częściej pozawęzłowy w typie rozwoju, a sam proces odnosi się do wtórnego rozwoju po przerzutach. Wśród objawów patologii odnotowano:

  • ból brzucha;
  • wzdęcia;
  • powiększona śledziona;
  • pragnienia wymiotne;
  • niedrożność jelit;
  • zmniejszony apetyt;
  • krew w kale.

Najczęściej rozwój choroby rozpoczyna się na tle HIV, choroby Crohna lub niedoboru białka we krwi.

Śledziona chłoniaka nieziarniczego

Ten typ nowotworu często występuje u osób starszych i zaczyna się w marginalnej części śledziony. Na początku rozwoju patologii objawy są nieobecne, ale wraz z postępem wyrażane są jako:

  • wzrost temperatury wieczorem;
  • pocenie się podczas snu;
  • szybka utrata wagi;
  • szybkie nasycenie podczas karmienia;
  • ciężkość w hipochondrium po prawej stronie;
  • niedokrwistość.

Chłoniak śledziony charakteryzuje się ekstronodalnością, która powoduje wyraźny zespół bólowy. Stopniowo proces jest przenoszony do struktur szpiku kostnego. Znaczący wzrost śledziony w późniejszych stadiach rozwoju nowotworu jest najbardziej charakterystyczną cechą tego typu patologii.

Diagnoza patologii

Jeśli podejrzewa się nowotwór limfatyczny, konieczne jest potwierdzenie rozwoju procesu nowotworowego poprzez analizy i badania sprzętu.
Diagnoza wymaga wyznaczenia procedur:

  • laparoskopia;
  • biopsja węzła chłonnego;
  • badanie ultrasonograficzne;
  • torakoskopia;
  • limfoscyntygrafia;
  • tomografia (MRI lub CT);
  • przebicie szpiku kostnego.

W zależności od wyników hematolodzy mogą wyciągnąć wnioski dotyczące rodzaju guza. Pozwala to na przybliżoną ocenę stopnia i stopnia uszkodzenia, a także akceptowalnych opcji leczenia.

Rodzaje mięsaka limfatycznego

Istnieje kilka typów struktur komórkowych układu limfatycznego i każdy z nich ma swoje własne cechy. Tworzenie guza limfatycznego może się rozpocząć na podstawie każdego z nich i będzie miało osobne cechy.
Nowotwory komórek B charakteryzują się wysokim stopniem agresywności i szybkim rozprzestrzenianiem się pozawęzłowym (z przejściem do innych narządów). Są one podzielone na:

  1. Duża komórka. Charakteryzują się wyraźnym wzrostem węzłów pachowych i szyjnych układu limfatycznego.
  2. Pęcherzykowy Występuje uporczywe zaczerwienienie, tkliwość i obrzęk pachwinowych, szyjnych i pachowych obszarów układu limfatycznego.
  3. Rozproszona duża komórka. Na skórze występują specyficzne wysypki w kształcie płytki i owrzodzenia.
  4. Brzeżny mięsak limfatyczny. Charakteryzuje się zwiększonym bólem w obszarze występowania, może rozwijać się utajony i najczęściej znajduje się w otrzewnej.

Typy nowotworów komórek T w układzie limfatycznym zwykle wpływają na skórę i węzły chłonne. U mężczyzn ten typ NHL występuje częściej. Wśród chłoniaków typu t są:

  • peryferyjne;
  • skórny;
  • t-limfoblastyczny;
  • angioimmunoblastyczne komórki t.

Nowotwory komórek T / NK klasyfikuje się jako agresywny chłoniak. Choroba rozwija się szybko, a jej progresja jest nieprzewidywalna, a zdolność do życia 5 lat wynosi około 33% przypadków.

Klasyfikacja medyczna

Istnieje kilka rodzajów klasyfikacji chłoniaków nieziarniczych. Każda z grup musi być powiązana z dowolnym parametrem. Szybkość patologicznego postępu emitowania:

  • leniwy;
  • agresywny;
  • bardzo agresywny.

Zgodnie z badaniem histologicznym określić:

  • mięsak siateczkowy;
  • mięsak limfatyczny;
  • limfoblastoma t-komórkowa;
  • grzybica grzybów;
  • rozlany mięsak limfatyczny;
  • pierwotne chłoniaki układu nerwowego;
  • chłoniaki grudkowe;
  • nowotwory guzkowe;
  • Chłoniaki Burkitta itp.

Parametr lokalizacji rozwoju oznacza nowotwory węzłowe (ograniczone do uszkodzenia układu limfatycznego) i pozawęzłowe (rozwijający się nowotwór przenoszony jest do innych narządów i układów organizmu). Według wskaźników cytologicznych rozróżnia się nowotwory drobnokomórkowe i makrokomórkowe.

Leczenie, etapy i rokowanie

Połączenie różnych kierunków oddziaływania na chorobę daje najwyższe wyniki. W przypadku nieprawidłowego rozwoju leczenie chłoniaka NHL pozwala na zastosowanie chemioterapii. Technika opiera się na wykorzystaniu kilku grup leków chemioterapeutycznych, w wyniku czego dochodzi do stabilnej remisji.

Leczenie starszych pacjentów z powodu chłoniaka nieziarniczego powoduje własne trudności. Według statystyk, 65% całkowitych remisji osiąga się u pacjentów poniżej czterdziestego roku życia, w starszej grupie wartość ta spada do 37% przy wzroście liczby zgonów do 30% przypadków. W 1996 r. Zmieniono metodę stosowania chemioterapii - okres został przedłużony do 8 dni z podziałem dawek doksorubicyny i cyklofosfamidu wraz z pierwszym i ósmym dniem.

Po określeniu rodzaju patologii zidentyfikowanej u pacjenta lekarz musi określić zasięg zmiany i przepisać schemat ekspozycji na guz. Klasyczne opcje leczenia chłoniaka nieziarniczego to:

  • W przypadku chłoniaka w stadium 1-2 zaleca się wyznaczenie kursu chemioterapii. Możliwe jest zwiększenie szans na regresję nowotworu poprzez równoległe leczenie chemioterapią i przeszczepem komórek macierzystych.
  • Etap 3-4 NHL wymaga chemioterapii. Głównym celem tego leczenia jest wprowadzenie choroby w stan długotrwałej remisji.
  • Stosowanie radioterapii może być przepisane w przypadkach zmian w postaci komórek t chłoniaka nieziarniczego. Początek remisji może trwać kilka lat.
  • Dozwolone są alternatywne metody leczenia - immunoterapia, terapia hormonalna lub przeszczep komórek macierzystych i szpiku kostnego.

Metody alternatywne często przyczyniają się do zwiększenia potencjału wewnętrznego i wydłużenia czasu remisji. Operacja może być również stosowana do chłoniaka nieziarniczego, ale pod pewnymi warunkami:

  • guz jest zlokalizowany;
  • ma niski stopień złośliwości;
  • dodatkowo stosowano leki immunologiczne.

Radioterapia jest stosowana w przypadku guzów izolowanych lub w przypadkach niemożliwości lub przeciwwskazań do stosowania leków chemioterapeutycznych.

Etapy

Rozważając chłoniaka nieziarniczego z punktu widzenia stadiów rozwojowych, wyróżnia się 4 główne według ICD (międzynarodowa klasyfikacja chorób):

  • W początkowej fazie rozwoju NHL rozróżnia się niskie nasilenie objawów, a guz reprezentowany jest przez pojedynczą zmianę chorobową, która jest zlokalizowana w węzłach chłonnych.
  • Drugi etap rozwoju nowotworu obejmuje pozawęzłowy rodzaj uszkodzenia wielu narządów lub jednoczesny rozwój dwóch lub więcej guzów wzdłuż układu limfatycznego.
  • Trzeci etap NHL obejmuje rozwój guzów w okolicy klatki piersiowej i ich częstość występowania na narządach otrzewnowych.
  • Czwarty jest końcowym etapem rozwoju nowotworu. Obejmuje przerzuty chłoniaka do głównych układów organizmu (układ nerwowy, szpik kostny i układ mięśniowo-szkieletowy).

Warto zauważyć, że na końcowym etapie, aby określić formę leczenia i stopień ryzyka, początkowa lokalizacja choroby nie ma znaczenia.

Prognozy na życie

W klasycznej sytuacji, wraz z rozwojem guza limfatycznego, określenie, ilu pacjentów żyje, jest obliczane na specjalnej skali. Każdy z negatywnych objawów choroby wynosi 1 punkt, a po ich ustaleniu następuje ogólne obliczenie:

  1. Korzystna prognoza jest brana pod uwagę przy przydzielaniu NHL nie więcej niż 2 punkty.
  2. Jeśli znaki od 2 do 3, prognoza jest uważana za niepewną.
  3. Gdy punkty sięgną 3-5, uważa się, że prognoza jest negatywna.

Jednym z czynników branych pod uwagę przy obliczaniu jest częstotliwość nawrotów patologii. Częściej korzystne prognozy są eksponowane na pacjentów z nowotworem typu b-komórkowego iz typem komórek t, takich rzadkości.
Dla przybliżonej prognozy życia dla typu lyphoma innego niż Hodgkin, istnieje tabela statystyczna na okres pięciu lat:

http://telemedicina.one/sosudy/nehodzhkinskaya-limfoma-prognoz-zhizni.html

Czym jest chłoniak nieziarniczy i rokowanie od lekarzy

Chłoniaki nieziarnicze (NHL) to cała grupa chorób onkologicznych, łącząca 30 patologii. Charakteryzują się powstawaniem raka, który wpływa na ludzki układ limfatyczny.

W chłoniaku nieziarniczym rokowanie przeżycia jest bardzo niskie: około 25%. Cechą tej patologii jest to, że nie wpływają na nią tradycyjne metody leczenia.

O chorobie

Co to jest chłoniak nieziarniczy? Jest jedną z odmian guzów limfatycznych. W ich strukturze komórki nowotworowe różnią się strukturą od chłoniaka Hodgkina, w związku z czym metody leczenia tej ostatniej patologii nie nadają się do leczenia rozważanej choroby. Ponadto dalszy rozwój NLZ jest trudny do przewidzenia.

W wielu przypadkach chłoniaki nieziarnicze wyrastają na narządy niezwiązane z układem limfatycznym. Patologia dotyczy również tkanek limfatycznych, które znajdują się w:

  • grasica lub grasica;
  • śledziona;
  • migdałki;
  • jelito cienkie.

Choroba dotyka głównie osoby starsze ze względu na cechy i przyczyny jej rozwoju. U dzieci NHL rozwija się bardzo szybko, wywołując inne ciężkie patologie, które ostatecznie prowadzą do śmierci.

Według oficjalnych statystyk medycznych chłoniaki nieziarnicze rozpoznaje się u około 4% osób z rakiem.

Powody

Przyczyny wywołujące rozwój rozważanej patologii nie zostały jeszcze w pełni zbadane. Większość chłoniaków nieziarniczych jest utworzona z tak zwanych komórek B, ale wiele nowotworów powstaje w wyniku mutacji komórek T. Wiadomo, że nawet po wystąpieniu tego ostatniego procesu nie wszystkie dzieci nadal mają złośliwy nowotwór w układzie limfatycznym.

Jedynym powodem rozwoju tej patologii jest to, że pojawia się ona ze względu na wpływ wielu czynników:

  1. Zakażenie organizmu wirusami o różnej etiologii (HIV i inne).
  2. Wrodzone patologie odporności.
  3. Wrzód żołądka, którego długi przebieg spowodował pojawienie się Helicobacter pylori. W tym przypadku chłoniak występuje w tkankach żołądka.
  4. Zmiany organizmu związane z wiekiem.
  5. Przeszczepianie narządów, które tłumi ludzką odporność.
  6. Otyłość.
  7. Chemioterapia i promieniowanie stosowane w leczeniu innych chorób nowotworowych.

Znaczny wpływ na stan ciała ma habitat. Ujemne warunki środowiskowe i regularny kontakt z chemikaliami przyczyniają się do złośliwej mutacji komórek. W niektórych przypadkach na tle długotrwałego leczenia rozwijają się chłoniaki nieziarnicze.

Objawy choroby

Objawy objawów chłoniaka nieziarniczego zależą od natury samej choroby. Jeśli patologia rozwija się agresywnie i charakteryzuje się zwiększoną złośliwością (częściej obserwowaną u dzieci w wieku powyżej 5 lat niż u osób starszych), obecność guza wskazuje na obrzęk niewielkiego obszaru skóry spowodowany zwiększeniem rozmiaru węzłów chłonnych.

Są zlokalizowane głównie:

  • na głowę i tył głowy;
  • w okolicy pachwiny;
  • w pachach.

Rozwojowi takich guzów w większości przypadków nie towarzyszy pojawienie się bólu. Pomimo faktu, że guz objawia się w tych obszarach, może rozwijać się w innych częściach ciała: klatce piersiowej lub okolicy brzucha.

Stopniowo komórki chorobotwórcze rozprzestrzeniają się po całym ciele, wpływając na centralny układ nerwowy, wątrobę i śledzionę. Prowadzi to do powstawania objawów charakterystycznych dla uszkodzeń tych narządów.

Na obecność chłoniaka nieziarniczego wskazuje wzrost temperatury ciała. Później pacjent ma gwałtowny spadek masy, który może wystąpić na tle zwiększonego apetytu. Również chłoniak złośliwy objawia się w postaci:

  • obfity pot w nocy;
  • ogólna słabość;
  • zwiększone zmęczenie;
  • swędzenie na całej powierzchni ciała;
  • gorączka

Wśród oczywistych oznak, które mogą wskazywać na powstawanie złośliwego guza w układzie limfatycznym, podkreśla się objawy niedokrwistości. Charakteryzują się rosnącymi przypadkami zakażenia organizmu na tle spadku liczby białych krwinek. Następujące objawy wskazują lokalizację nowotworu:

  1. Ból brzucha. Zaburzenia jelitowe, wyrażające się jako wymioty, biegunka i zaparcia. Objawy te wskazują, że chłoniak utworzył się w jamie brzusznej.
  2. Przewlekły kaszel i duszność. Zgłaszają uszkodzenie tkanki limfatycznej w klatce piersiowej.
  3. Ból stawów.
  4. Ból głowy, niewyraźne widzenie i wymioty. Objawy te oznaczają uszkodzenie mózgu i innych narządów centralnego układu nerwowego.

Innym szczególnym objawem chłoniaka złośliwego jest miejscowe krwawienie skórne lub wybroczyny. Występują z powodu obniżenia poziomu płytek krwi.

Opisane powyżej objawy są charakterystyczne dla innych rodzajów chorób, w tym chorób zakaźnych. Jednak w przypadkach, gdy objawy choroby gwałtownie zwiększają ich manifestację w ciągu 2-3 tygodni, prawdopodobnie mówimy o chłoniaku nieziarniczym.

Etapy rozwoju choroby

Podobnie jak inne formy raka, chłoniaki nieziarnicze rozwijają się w kilku etapach:

  1. Pierwszy etap.
    Pierwszy etap patologii charakteryzuje się miejscowym uszkodzeniem układu limfatycznego, z wyłączeniem mostka i okolic brzucha.
  2. Drugi etap.
    Dotknięty obszar rozciąga się na inne części układu limfatycznego. Komórki nowotworowe atakują narządy przewodu pokarmowego.
  3. Trzeci etap.
    W trzecim etapie chłoniak znajduje się po obu stronach przepony. W przyszłości guz przenika do jamy brzusznej.
  4. Czwarty lub końcowy etap.
    Charakteryzuje się surowym przebiegiem i negatywną prognozą rozwoju. Na tym etapie komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się po całym ciele i uderzają w narządy centralnego układu nerwowego, w tym szpik kostny. Ponadto obserwuje się przerzuty w kościach.

Klasyfikacja chłoniaków

Rodzaj chłoniaka jest klasyfikowany według kilku kryteriów. W zależności od szybkości rozwoju nowotworu, takie nowotwory dzieli się na:

  • Leniwy Patologia jest powolna i ma korzystne prognozy rozwoju.
  • Agresywny.
  • Bardzo agresywny. W większości przypadków prowadzą do śmierci.

W zależności od lokalizacji nowotworów nowotworowych dzieli się na:

  1. Nodal. Nowotwór dotyka tylko węzłów chłonnych.
  2. Extranodal. Chłoniak nieziarniczy powstaje w narządach, które nie należą do układu limfatycznego.

Powyżej były główne klasyfikacje przyjęte w praktyce medycznej. Pod względem struktury chłoniaki są zarówno małymi, jak i dużymi komórkami. Istnieją również inne rodzaje nowotworów charakteryzujących się ich cechami.

Jako przykład można przytoczyć przewlekłą białaczkę limfocytarną i limfocytarną limfocytarną B, szpiczaka komórek plazmatycznych, plazmocytomię pozaustrojową. Stwierdzono powyżej, że w medycynie zwyczajowo izoluje się około 30 odmian chłoniaka nieziarniczego.

Niektóre z nich zostaną omówione bardziej szczegółowo poniżej.

Guz limfoblastyczny

Ten typ nowotworu charakteryzuje się zmianą w obszarze brzucha. W większości przypadków choroba rozwija się bezobjawowo. Obecność guza staje się znana na ostatnich etapach rozwoju lub podczas badania określonego obszaru. W związku z opisaną przyczyną około 90% pacjentów z guzem limfoblastycznym umiera.

Jednym z głównych objawów tej postaci raka jest aktywne przerzuty. Patogenne komórki zakażają wątrobę, śledzionę, rdzeń kręgowy i inne narządy. Czwartemu etapowi rozwoju guza towarzyszy paraliż układu nerwowego, co dalej prowadzi do nieodwracalnych i śmiertelnych konsekwencji.

Leczenie guzów limfoblastycznych obejmuje stosowanie metod, które hamują rozwój guza. Interwencja chirurgiczna w tych przypadkach jest nieskuteczna, ponieważ przerzuty rozprzestrzeniają się bardzo szybko w całym organizmie.

Guz limfocytowy

Podobnie jak w przypadku poprzedniego typu guza, limfocyt przez długi czas rozwija się bezobjawowo. Na jego obecność może wskazywać guz na powierzchni skóry, pojawiający się na skutek wzrostu węzłów chłonnych. Ten nowotwór rozwija się ze zmutowanych komórek B. Patologia dotyczy głównie osób w średnim wieku i starszych.

Ze względu na występowanie bezobjawowe, guz limfocytowy jest zwykle wykrywany w momencie, gdy osiągnął czwarty etap rozwoju, a przerzuty dotknęły strukturę kości.

Jednym z głównych objawów wskazujących na obecność złośliwych guzów w organizmie są powiększone narządy wewnętrzne. W początkowych etapach często dochodzi do uszkodzenia narządów oddechowych i śledziony.

Guz jelitowy

Chłoniak jelitowy jest dość powszechny wśród pacjentów, u których występuje wspomniana patologia. Jednak taki guz rozwija się głównie w wyniku przerzutu nowotworu, który powstał w innych narządach. Wśród charakterystycznych objawów chłoniaka w jelicie można wyróżnić następujące:

  • niestrawność;
  • ból w okolicy brzucha;
  • wzrost śledziony;
  • wzdęcia;
  • zaparcie;
  • nudności;
  • pojawienie się skrzepów krwi w kale;
  • utrata apetytu.

Z reguły ta forma chłoniaka rozwija się z powodu mutacji komórek B występującej na tle niedoboru odporności.

Guz w śledzionie

Porażka śledziony obserwowana jest głównie u osób starszych. Podczas początkowych etapów rozwoju guz nie objawia się wcale, ale dalsze objawy wskazują na jego obecność:

  • nagła utrata wagi;
  • uczucie ciężkości występujące w prawym nadbrzuszu;
  • zwiększone pocenie się podczas snu;
  • niedokrwistość;
  • wzrost guza prowadzi do szybkiej nasycalności, nawet jeśli osoba zjadła mało jedzenia;
    hipertermia.

Ból pojawia się po tym, jak guz zaczyna rosnąć w sąsiednie tkanki. Następnie wykrywane są komórki nowotworowe we krwi i kościach.

Diagnostyka

Diagnoza chłoniaka ma na celu nie tylko ustalenie obecności guza, ale także określenie jego obecnej postaci. W tym celu przeprowadza się wiele różnych badań, w tym badanie krwi, badanie ultrasonograficzne, badanie rentgenowskie. Wymagana jest biopsja dotkniętego narządu.

Jeśli guz zostanie wykryty w węźle chłonnym, to ten ostatni jest usuwany.

Dodatkowo płyn jest pobierany z jamy brzusznej, jeśli w tym obszarze wykryty zostanie guz. Podczas badania szpiku kostnego wykonuje się nakłucie. Po ustaleniu formy choroby (opartej na cytometrii przepływowej, analizie immunologicznej i innych typach) przepisuje się badanie ultrasonograficzne w celu określenia zasięgu komórek rakowych w organizmie.

Oprócz tych procedur wykonuje się MRI, CT i pozytronową tomografię emisyjną (PET). Jednocześnie wykonywane jest EKG w celu wykrycia oczywistych oznak wpływu nowotworu złośliwego na serce i procesy metaboliczne. Ta ostatnia metoda pozwala również ustalić obecność infekcji w organizmie.

Leczenie i rokowanie

Leczenie chłoniaka nieziarniczego obejmuje kompleks środków, których działanie ma na celu zahamowanie aktywnego rozwoju guza i jego usunięcie. Promieniowanie, chemioterapia i chirurgia są wykorzystywane do osiągnięcia tych celów.

Chirurgiczne usuwanie guzów jest stosowane tylko wtedy, gdy chłoniak znajduje się na ograniczonym obszarze i nie ma przerzutów. Radioterapia jest również stosowana, gdy choroba ma charakter lokalny. Ta druga metoda jest zalecana, pod warunkiem, że chemioterapia nie przyniosła pozytywnych wyników.

Do leczenia chłoniaków w większości przypadków stosuje się metodę znaną jako polikhemoterapia. Pozwala zwiększyć oczekiwaną długość życia pacjenta i tłumić główne objawy.

Alternatywą dla opisanych sposobów jest zastosowanie kombinacji kilku leków o działaniu immunoterapeutycznym. Komórki macierzyste, przeszczep szpiku kostnego lub zastosowanie przeciwciał monoklonalnych mogą również zatrzymać rozwój lub całkowicie zniszczyć nowotwór złośliwy.

Aby dziś przewidzieć rozwój choroby, stosuje się specjalną skalę, zgodnie z którą:

  1. 0-2 punkty wskazują korzystny wynik leczenia. Dotyczy to zwykle guzów pochodzących z komórek B;
  2. 2-3 punkty. Niepewna prognoza;
  3. 3-5 punktów. Przeżycie wśród pacjentów ma tendencję do zera, a terapia ma na celu wydłużenie średniej długości życia.

Punkty przyznawane są za każdy objaw niepożądany zidentyfikowany podczas badania pacjenta.
Kiedy pojawiają się powyższe objawy, nie zaleca się przeprowadzania autodiagnostyki i przepisywania leczenia na podstawie uzyskanych danych.

W celu zwiększenia szans na przeżycie i udanego powrotu do zdrowia powinieneś skonsultować się z lekarzem. Onkolog jest lepiej świadomy niebezpieczeństwa, jakie niesie chłoniaki nieziarnicze, co to jest i jak radzić sobie z patologią.

Będziemy bardzo wdzięczni, jeśli ocenisz to i udostępnisz w sieciach społecznościowych.

http://pro-rak.ru/zlo-opuhol/limfoma/nehodzhkinskaya.html

Czytaj Więcej O Mięsaka

Bardzo często podczas tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego naczyniak krwionośny znajduje się w kręgosłupie pacjenta - jeden lub nawet kilka.Naczyniak trzonu kręgowego - co to jest?
Markery nowotworów płuc są specyficznymi substancjami, które są zawsze obecne w płynach biologicznych w małych ilościach.
Leczenie onkologiczneLeczenie folklorystyczne onkologii obejmujące zioła. Istnieją tak silne zioła lecznicze, które są silniejsze niż niektóre tradycyjne leki. Oczywiście leczenie ziołami różni się od innych zabiegów i znacząco.
Usunięcie polipów odbytnicy jest jedyną skuteczną metodą zwalczania tak poważnej choroby. Konserwatywne podejścia rzadko pomagają radzić sobie z dolegliwościami, szczególnie w przypadkach zaawansowanych stadiów rozwojowych, w obecności wielu formacji lub szczególnie dużych wzrostów.